Poezie

VoetballeedZonder titelZo'n dagSchimmen

Zo’n dag ..

Een tram wringt zich door de bocht
Hij piept en knarst
Mensen staan zwijgend opeengepakt
Ramen zijn beslagen door het vocht

Koning Winter produceert
Wat slappe scheten natte sneeuw
Vlokken kleven heel even op het glas
Om daarna willoos naar beneden te zakken

Zo’n dag ? Ja, zo’n dag
De tram stopt bij een halte
Drie klamme jassen wurmen zich eruit
Drie klamme jassen wringen zich erin

Een reiger vliegt schijtend omhoog
Hij heeft er niet veel zin in
Maar wiekt zich krijsend
op een kromme lantaarnpaal

In het café smeren dames op het toilet
wat’eeuwige jeugd’ creme op hun gezicht
en gaan verwachtingsvol het lokaal weer binnen
waar de mannen dezelfde moppen nog eens tappen
en eén voor eén van hun stokpaardje vallen

Het park verandert in een meurend moeras
Wormen zuigen aan schoenzolen
Kapotte naalden, beschimmelde drollen
wachten op de dingen die gaan komen

De avond rolt het licht op
Neonlampen floepen aan
Hangende mondhoeken, ogen vol chagrijn
zo’n dag dat de stad niet ophoudt lelijk te zijn